Οι Άγγελοι της Ζωής μας!!!

http://

Οἱ μικροὶ γαλαξίες!!!

Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη.
Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας
αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σαν πέτρες που βλέπονται.
Όμως, εσύ,
δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες
μες από μένα, κάτω απ’ τα τόξα μου,
όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα,
κάτω απ’ τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας
μέσα στον άλλο, σα νάχαμε φτάσει.

Βλέποντας πάνω μας δυο κόσμους σε πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ’ τη θέα τους -
Ήσουν νερό,
κατάκλυσες μέσα μου όλες τις στέρνες.
Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες
οι φλέβες μου έγιναν άξαφνα ένα
δίχτυ που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια,
στο στήθος, στο μέτωπο.
Τ’ άστρα το βλέπουνε, ότι:
δυο δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον
κατοικούμε τη γη.
Οἱ μικροὶ γαλαξίες, Νικηφόρος Βρεττάκος

θυμοσοφώντας

Tα βιώματα της ζωής δίνουν την δυνατότητα στον καθένα μας, να εξωτερικεύσει κάποιες προσωπικες του σκέψεις. Σας παραθέτω λοιπόν κάποιες δικές μου και  εσείς θα κρίνετε...

-Μη πριονίζεις ξοπίσω σου τα σκαλιά ανεβαίνοντας, γιατί θα τα χρειασθείς όταν έλθει η ώρα να κατέβεις

-Τον άλλο τον κρίνουμε σε μια στιγμή, ενώ τον εαυτό μας δεν μας φτάνει μια ζωή.

-Όλοι αγαπάμε την αλήθεια αρκεί να μη θίγει τα συμφέροντα μας.

-Αν θέλεις να γνωρίσεις τον χαρακτήρα του άλλου, δώσε του κάποιο αξίωμα.

-Μη στερείσαι το σήμερα για να χαρείς το αύριο, που μπορεί και να μην έλθει.

-Το γέλιο αδειάζει τα πνευμόνια και γεμίζει την ψυχή.

-Όταν το κακό προβάλλεται, το καλό προσβάλλεται.

-Όλοι είμαστε συνταξιδιώτες στο χωροχρόνο, με άγνωστο προορισμό και χωρίς εισιτήριο επιστροφής.

-Από ψηλά δεν φαίνονται τα σύνορα που χωρίζουν τους λαούς

-Η αγάπη είναι μια φωτιά που πρέπει συνεχώς να τροφοδοτείται για να μη σβήσει.

-Η ηλικία του ανθρώπου μετριέται σε κουράγιο

-Τίποτα πιο νόμιμο από την εντιμότητα , αλλά και τίποτα πιο κυνηγημένο

-Ασχήμια υπάρχει μόνο στην ψυχή

-Η μοναξιά είναι σταύρωση, δίχως την συντροφιά των δύο ληστών.

-Πλούσιος είναι εκείνος που μέχρι τα βαθιά γεράματα ,μασάει άβρεχτο το παξιμάδι.

-Ο εγωιστής μοιάζει με τον τενεκέ ,που αγνοεί την ύπαρξη της σκουριάς.

-Το πιο δυνατό άρωμα στην πλάση, είναι η μυρωδιά της πρωτόβρεχτης γης

-Όποιος ξεπερνά τα ένστικτα του, ξεπερνά και το παρόν.

-Είμαστε φυλακισμένοι σ ένα κόσμο πλασμένο απο λάσπη,υποκρισία και αίμα

-Μέσα μας γεννιέται και πεθαίνει κάθε στιγμή το καλό

-η ανεξαρτησία της γυναίκας στηρίζεται σε δύο πόδια,στην μόρφωση και στην εργασία

-μη στριμώχνεις τον αντίπαλο στον τοίχο,δώσε του περιθώρια οπισθοχώρησης,γιατί υπάρχει ο κίνδυνος η απόγνωση να τον κάνει μαχητικό και εσύ τελικά να βγείς ο χαμένος

-δεν βρίσκεται ανάμεσα στα σκέλια ο ανδρισμός,αλλά βαθειά μεσα στην ψυχή

-αγάπησε και προφύλαξε τα παιδιά όλου του κόσμου σαν να ήτανε δικά σου παιδιά,γιατί κάποτε υπήρξες και εσύ παιδί

-η παρούσα ζωή φτιάχτηκε για να καλοπερνούν αδιατάρακτα οι πλούσιοι και η μέλλουσα για να ελπίζει η φτωχολογιά

-ο νταής άντρας δέρνει τη γυναίκα,γιατί την φοβάται

-γίνε παιδί,για να προσεγγίσεις τα παιδιά ,αλλά και μαθητής τους για να τα αφουγκραστείς

-δώσε τη θέση της στη γυναίκα και εκείνη δεν πρόκειται ποτέ να σ αφήσει να στέκεσαι όρθιος

-Οι Ελληνες κατοικούν στα σύνορα και εξω απο αυτά

-μη θεωρείς τίποτα δεδομένο στη ζωή,γιαυτό φρόντισε να μη θεωρείσαι και εσύ δεδομένος

-καμία μάχη δεν είναι χαμένη ,παρα μόνο εκείνη που δεν είχες το θάρρος να δώσεις

-δεν "ρίχνεις" την γυναίκα με τίς ικεσίες παρα μόνο με την αποφασιστικότητα και την αυτοεκτίμηση σου

-το ποτήρι που ράγισε ακόμα κι αν κολήσει,κόβει τα χείλη

-αν είσαι ξεκάθαρος απ την αρχή για το ποιός ακριβώς είσαι, δεν θα κινδυνέψεις να ερωτευθείς κάποια που θα σε εγκαταλείψει αργότερα γιαυτό που δεν ήσουνα

-άν δεν κερδίσεις την αγάπη μια γυναίκας,φρόντισε τουλάχισον να κερδίσεις τον σεβασμό της

-μη "θάβεις" την γυναίκα σου προκειμένου να "ρίξεις" μιά άλλη γυναίκα, είναι ανανδρία

-όταν ανακαλύπτει ελαττώματα ο ένας απ τους δύο στον άλλο ,τότε δραπετεύει ο έρωτας

-ο καλύτερος ύπνος είναι εκείνος που μας λείπει

-κανείς δεν αγαπάει από λύπηση

-μη γίνεσα ικέτης στον έρωτα,γιατί θα καταντήσεις δουλος του

-όταν ζητιανεύεις το φιλί ,σου πρέπει.. περιφρόνηση

-επιτυχημένος είναι ο δάσκαλος ,που τον ξεπερνά ο μαθητής του

-εν αρχή ήσαν οι Ιδεολόγοι και στη συνέχεια οι.. Χυδαιολόγοι..

-η Δημοκρατία πρέπει να είναι καθημερινή μας πρακτική και όχι ταμπέλες ,αφορισμοί και θεωρίες

-κοιτώντας μόνο χαμηλά,μόνο κέρματα θα βρεις

-αν δεν αγαπήσεις την ηλικία σου,τότε θα ζείς πάντα με το φόβο του καθρέφτη

-ο ανθρωπος δεν αρκεί μόνο να στέκεται όρθιος,αλλά και στο ύψος του

-η τέχνη δεν μπαίνει κάτω απο παντιέρες ,συνθήματα και δογματισμούς. Ανήκει σε όλους

-ας γίνει η κάθε μας ρυτίδα σκαλοπάτι προς την σοφία

-δεν είμαστε ιδιοκτήτες σ αυτή τη Γή ,αλλά  πρόσκαιροι επικαρπωτές της

-μην αγναντεύεις την ανατολή με την πλάτη στον Ήλιο, γιατί θα διαπιστώσεις το πόσο μικρός φαντάζεις, μπροστά στη σκιά σου.

-όλα τα καταφέρνει η φαντασία, αρκεί ν αγνοήσει τη λογική

-ο άνθρωπος, δεν θα πρέπει να θαυμάζεται για την ρητορεία των λόγων του, αλλά για την συνέπεια του σ αυτούς

-όταν μια ζωή τρώς τη μούργα, δεν σου φταίει η ελιά

-δεν μπορούμε μ ένα δόντι της τσατσάρας να χτενιστούμε

-αν βλέπεις στο βάθος του ορίζοντα μόνο τα ξάρτια, πριν προβάλει το σκαρί, να είσαι επιφυλακτικός και μην αφήνεις την κρυψώνα σου

-το μόνο σίγουρο στη ζωή είναι ..ο θάνατος

Μάριος Ζαμπίκος

(Μαράκος)

δάσκαλος-μαθητής

Η Ψυχή!!!!*****

Και ο Θεός δημιούργησε την ψυχή, πλάθοντας την με ομορφιά.
Της έδωσε την απαλότητα της πρωινής αύρας, το άρωμα των λουλουδιών,
την ομορφιά του σεληνόφωτος.

Της έδωσε επίσης ένα ποτήρι χαράς και της είπε.
Δε θα πιεις απ' αυτό το ποτήρι παρά μόνο όταν ξεχάσεις
το παρελθόν και αποκηρύξεις το μέλλον.

Της έδωσε επίσης ένα ποτήρι θλίψης ,λέγοντας.
Πιες για να καταλάβεις το νόημα της χαράς.

Μετά ο Θεός έδωσε στην ψυχή αγάπη που θα χανόταν
με τον πρώτο στεναγμό ικανοποίησης ,
και γλυκύτητα που θα χανόταν με την πρώτη λέξη αλαζονείας.
Έκανε ένα ουράνιο σημείο για να την οδηγεί στο δρόμο της αλήθειας .

Έβαλε στα βάθη της ένα μάτι που βλέπει το αόρατο.
Δημιούργησε μέσα της μια φαντασία που κυλά
σαν ποτάμι με φαντάσματα και κινούμενες μορφές.
Την έντυσε με ενδύματα λαχτάρας
υφασμένα απ' τους αγγέλους απ' το ουράνιο τόξο.

Κι έβαλε επίσης μέσα της το σκοτάδι της σύγχυσης ,
που είναι η σκιά του φωτός. Και πήρε ο Θεός φωτιά
απ' το καμίνι του θυμού, Άνεμο που φυσά απ' την έρημο της άγνοιας,
Μάζεψε άμμο απ' την όχθη του εγωισμού
Και σκόνη κάτω απ' τα πόδια των αιώνων.

Έτσι έφτιαξε τον άνθρωπο. Κι έδωσε στον άνθρωπο δύναμη
τυφλή που γίνεται φλόγα σε στιγμές τρελού πάθους
και κοπάζει μπροστά στην επιθυμία.
Του έδωσε ο Θεός ζωή που είναι η σκιά του θανάτου.
Και ο Θεός χαμογέλασε και έκλαψε ,
κι ένιωσε μια αγάπη που δεν έχει όρια ούτε τέλος .
Κι έτσι ένωσε τον άνθρωπο με την ψυχή του..

ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ