Νίκος Καζαντζάκης - Ο Τελευταίος Πειρασμός

''Σκύβω απάνω στο μερμήγκι, θωρώ μέσα στο γυαλιστερό μαύρο μάτι του το πρόσωπο του Θεού''.
Νίκος Καζαντζάκης - Ο Τελευταίος Πειρασμός

Η δυαδική υπόσταση του Χριστού στάθηκε για μένα πάντα βαθύ, ανεξερεύνητο μυστήριο· η λαχτάρα, η τόσο ανθρώπινη, η τόσο υπεράνθρωπη, να φτάσει ο άνθρωπος ως το Θεό – ή πιο σωστά: να επιστρέψει ο άνθρωπος στο Θεό και να ταυτισθεί μαζί του· η νοσταλγία αυτή, η τόσο μυστική και συνάμα τόσο πραγματική, άνοιγε μέσα μου πληγές και πηγές μεγάλες.
Από τη νεότητά μου η πρωταρχική αγωνία μου, από όπου πήγαζαν όλες μου οι χαρές κι όλες μου οι πίκρες, ήταν τούτη: η ακατάπαυτη, ανήλεη πάλη ανάμεσα στο πνέμα και στη σάρκα.
Μέσα μου παμπάλαιες ανθρώπινες και προανθρώπινες σκοτεινές δυνάμεις του Πονηρού· μέσα μου παμπάλαιες ανθρώπινες και προανθρώπινες φωτερές δυνάμεις τού Θεού· κι η ψυχή μου ήταν η παλαίστρα όπου οι δύο τούτοι στρατοί χτυπιούνταν κι έσμιγαν.
Αγωνία μεγάλη· αγαπούσα το σώμα μου, και δεν ήθελα να χαθεί· αγαπούσα την ψυχή μου, και δεν ήθελα να ξεπέσει· μάχουμουν να φιλιώσω τις δύο αυτές αντίδρομες κοσμογονικές δυνάμες, να νιώσουν πως δεν είναι οχτροί, είναι συνεργάτες, και να χαρούν, να χαρώ κι εγώ μαζί τους, την αρμονία.

Κάθε άνθρωπος είναι θεάνθρωπος, σάρκα και πνέμα· να γιατί το μυστήριο του Χριστού δεν είναι μονάχα μυστήριο μιας ορισμένης θρησκείας· είναι πανανθρώπινο· σε κάθε άνθρωπο ξεσπάει η πάλη Θεού και ανθρώπου και συνάμα η λαχτάρα της φίλιωσης. Τις περισσότερες φορές η πάλη αυτή είναι ασύνειδη, βαστάει λίγο, δεν αντέχει μια αδύνατη ψυχή να αντιστέκεται καιρό πολύ στην σάρκα· βαραίνει, γίνεται και αυτή σάρκα, κι ο αγώνας παίρνει τέλος. Μα στους υπεύθυνους ανθρώπους, που έχουν μερόνυχτα καρφωμένα τα μάτια τους στο ανώτατο Χρέος, η πάλη ανάμεσα στη σάρκα και στο πνέμα ξεσπάει χωρίς έλεος και μπορεί να βαστάξει ως το θάνατο.
...
Ποτέ δεν ακολούθησα με τόσο τρόμο την αιματωμένη πορεία του στο Γολγοθά, ποτέ δεν έζησα με τόση ένταση, με τόση κατανόηση αγάπη το Βίο και τα Πάθη τού Χριστού, όσο τις μέρες και τις νύχτες που έγραφα τον Τελευταίο Πειρασμό. Γράφοντας την εξομολόγηση ετούτη της αγωνίας και της μεγάλης ελπίδας του ανθρώπου ήμουν συγκινημένος τόσο που τα μάτια μου βούρκωναν· δεν είχα νιώσει ποτέ με τόση γλύκα, με τόσο πόνο να πέφτει στάλα στάλα το αίμα του Χριστού στην καρδιά μου.
Γιατί ο Χριστός, για ν' ανέβει στην κορυφή της θυσίας, στο Σταυρό, στην κορυφή της εξαϋλωσης, στο Θεό, πέρασε όλα τα στάδια του αγωνιζόμενου ανθρώπου. Όλα, και γι' αυτό κι ο πόνος του΄μας είναι τόσο γνώριμος και τον πονούμε, κι η τελική νίκη του μας φαίνεται τόσο και δικιά μας μελλούμενη νίκη. O,τι είχε βαθιά ανθρώπινο ο Χριστός, μας βοηθάει να τον καταλάβουμε και να τον αγαπήσουμε και να παρακολουθούμε τα Πάθη του σαν να' ταν δικά μας πάθη. Αν δεν είχε μέσα του το ζεστό ανθρώπινο στοιχείο, δε θα μπορούσε ποτέ με τόση σιγουράδα και τρυφερότητα να αγγίξει την καρδιά μας· και δε θα μπορούσε να γίνει πρότυπο στη ζωή μας. Αγωνιζόμαστε κι εμείς, τον βλέπουμε κι αυτόν να αγωνίζεται και παίρνουμε κουράγιο· βλέπουμε, δεν είμαστε ολομόναχοι στον κόσμο, αγωνίζεται κι αυτός μαζί μας.

ΕΛΑ---COME..!!!

Μουσική:John Sokoloff-A boldogsag
Ποίηση:Matina Chatzichristou-ΕΛΑ-
Video:George Tsiplakis

ΈΛΑ...

Πόσο ακόμα,θα ξύνεις της πληγές σου;
πόσο ακόμα,θα νοσταλγείς της ευχές που οι μοίρες σου δώρισαν;
αυτές τις ευχές που πεπρωμένο σου γίνανε.
Έλα...έλα εκεί στο αντάμωμα της μοναξιάς σου,
εκεί θα με συναντήσεις...
εκεί στου μυαλού τη κόγχη,
εκεί που εσύ πόνεσες και εγώ θαμπώθηκα,
εκεί που εσύ δόθηκες και εγώ παρασύρθηκα.
Έλα...έλα εκεί που οι σταγόνες των δακρύων σου κρύφτηκαν στη γη,
εκεί που ο θυμός σου αγκάλιασε τη νύχτα,
και η φωνή σου 'σύχασε για να μη με τρομάξεις,
να μη με τρομάξει η αλήθεια της ύπαρξής σου.
Έλα...έλα να με δανείσεις το μοναδικό πανωφόρι της ψυχής σου,
είναι Φλεβάρης και το ήρεμο αεράκι της Μεσογείου διαφορετικό.
Έλα...έλα εκεί θα με συναντήσεις,
εκεί που η ματιά φτάνει στο τελείωμα της στεριάς με τον ουρανό,
έλα..έλα εκεί θα με συναντήσεις...εκεί που η αγάπη συνάντησε μια άλλη αγάπη,
εκεί που η αγκαλιά συνάντησε μια άλλη αγκαλιά,
εκεί που το όνειρο έγινε για λίγο ανάσα,έγινε ζωή...
Έλα...έλα εκεί θα με συναντήσεις,στο φάρο της Μεσογείου,έλα...

COME

How much longer will scratch of your wounds?
how long will that nostalgia for the good wishes of the degrees you donated?
these wishes that your destiny became.
Come here ... come to your reunion of loneliness,
there will be meetings with ...
there in mind the niche
where you hurt and I dazzled,
where you and I was carried away.
Come on ... come on where drops of tears I hid in the earth, where your anger embraced the night,
and your voice 'for be silent not to scare,
not to scare the truth of your being.
Come ... come and lend a unique coat of your soul,
and February is the calm breeze of the Mediterranean different. Come here ... come to meetings,
where the look comes to finish the land of the sky,
come on .. there will come to meetings ... there he met the love of another love,
where the arms met another lap,
where the dream was for a while breath was life ...
Come on ... there will come to meetings, the lighthouse of the Mediterranean, come ...

ΖΩΗ.....Είναι η ύπαρξη της αγάπης..
ΛΟΓΙΚΗ.....Είναι η αγάπη που υπολογίζει..
ΜΕΛΕΤΗ.....Είναι η αγάπη που αναλύει..
ΕΠΙΣΤΗΜΗ.....Είναι η αγάπη που ερευνά..

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.....Είναι η αγάπη που σκέπτεται..
ΘΡΗΣΚΕΙΑ.....Είναι η αγάπη που αναζητά το Θεό..
ΑΛΗΘΕΙΑ.....Είναι η παντοτινή αγάπη..
ΙΔΑΝΙΚΟ.....Είναι η αγάπη που ανεβάζει..

ΠΙΣΤΗ.....Είναι η αγάπη που μεταδίδεται..
ΕΛΠΙΔΑ.....Είναι η αγάπη που ονειρεύεται..
ΚΑΛΟΣΥΝΗ.....Είναι η αγάπη που βοηθάει..
ΑΔΕΛΦΙΚΟΤΗΤΑ.....Είναι η αγάπη που αγκαλιάζει..
ΘΥΣΙΑ.....Είναι η υπέρτατη αγάπη..

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ.....Είναι η αγάπη που χάνει τον έλεγχο..
ΠΑΘΟΣ.....Είναι η αγάπη που χάνει την ισορροπία..
ΖΗΛΙΑ.....Είναι η αγάπη που πληγώθηκε..
ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ.....Είναι η αγάπη που τραυματίστηκε..

ΑΓΑΠΗ.....ΕΊΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙ ΣΕ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΌΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ!!!

Δεν μπορεί κανένας......

Δεν μπορεί κανένας να δώσει κάτι που δεν κατέχει.Για να προσφέρεις αγάπη πρέπει να κατέχεις αγάπη.
Δεν μπορεί κανένας να διδάξει κάτι που ο ίδιος δεν καταλαβαίνει.Για να διδάξεις την αγάπη,πρέπει να κατανοείς την αγάπη.
Δεν μπορεί κανένας να μάθει κάτι που δεν έχει μελετήσει.Για να μελετήσεις την αγάπη πρέπει να ζεις μέσα στην αγάπη.
Δεν μπορεί κανένας να αξιολογήσει κάτι που δεν αναγνωρίζει.Για να αναγνωρίσεις την αγάπη πρέπει να είσαι δεκτικός στην αγάπη.
Δεν μπορεί κανένας να έχει αμφιβολίες σχετικά με κάτι που θέλει πολύ να εμπιστεύεται.Για να εμπιστευτείς την αγάπη πρέπει να έχεις πιστεί για την αγάπη.
Δεν μπορεί κανένας να παραδεχτεί κάτι που σάυτό δεν ενδίδει.Για να ενδώσεις στην αγάπη πρέπει να είσαι ευάλωτος απένταντι της.
Δεν μπορεί κανένας να ζήσει κάτι που δεν έχει αφιερώσει τον εαυτό του σάυτό.Για να αφιερώσεις τον εαυτό σου στην αγάπη πρέπει για πάντα να ωριμάζεις μέσα στην αγάπη..

«Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του.... Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. ... Μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. Θέλεις να είσαι ο πιο μορφωμένος, ο πιο λαμπερός, ο πιο ενδιαφέρων, ο πιο πολυτάλαντος, ο πιο δημιουργικός άνθρωπος του κόσμου, γιατί έτσι θα μπορέσεις να τα δώσεις όλα αυτά. Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις».

ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ

ΚΑΖΑΝΤΖΆΚΗ-“ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ”

Καπετάν Πολυξίγκης: Μωρέ δεν είναι κρίμα κι άδικο να μη βαστάει χίλια χρόνια η νιότη του ανθρώπου!
Μπας και φοβήθηκε ο Θεός μην του πάρουμε το θρόνο, και σιγά σιγά, μπαμπέσικα, μας ξαρματώνει – μας βγάζει τα δόντια, μας ξεκλειδώνει τα γόνατα, μας τσακίζει τα νεφρά, μας θολώνει τα μάτια, και τρέχουν τα ρουθούνια και τα χείλια μας μύξες και σάλια;
Δε με νοιάζει ο θάνατος, δε με νοιάζει, θεόψυχά μου, ας με φάει μια και καλή το βόλι.
Μα αυτό το σιγανό ξεγιβέντισμα, όχι, δεν υπογράφω!

“ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ” - ΚΑΖΑΝΤΖΆΚΗΣ

Άκου Ανθρωπάκο.. Βίλχελμ Ράιχ

"Σε φωνάζουν Ανθρωπάκο, κοινό άνθρωπο. Μα δεν είσαι εσύ που το λες, ανθρωπάκο. Το λένε εκείνοι οι αντιπρόεδροι των Εθνών, οι εργατοπατέρες, οι πολιτικοί και οι φιλόσοφοι. Σου προσφέρουν το μέλλον σου μα δε ρωτούν για το παρελθόν σου.

Και όμως είσαι κληρονόμος ενός τρομερού παρελθόντος .Τούτη η κληρονομιά καίει σαν πυρωμένο διαμάντι στη χούφτα σου. Αυτό έχω μόνο να σου πω...
Το μέλλον της ανθρωπότητας θα εξαρτηθεί από τις σκέψεις και τις πράξεις σου. Όμως οι δάσκαλοι και οι αφέντες σου δεν σου μιλάνε για τον τρόπο που σκέφτεσαι πραγματικά. Δε σου λένε ποιος είσαι στα αλήθεια. Κανένας δεν τολμά να σε φέρει αντιμέτωπο με την μοναδική πραγματικότητα που έχει την δύναμη να σε καταστήσει κύριο του πεπρωμένου σου....

Επιτρέπεις στους ισχυρούς να απαιτούν την δύναμη εν ονόματι του "ανθρωπάκου". Όμως εσύ ο ίδιος παραμένεις βουβός.
Ενισχύεις τους ισχυρούς με περισσότερη δύναμη. Επιλέγεις για εκπροσώπους ανθρώπους αδύναμους και κακοήθης. Τελικά διαπιστώνεις πάντα πολύ αργά ότι πιάστηκες κορόιδο...
Σε καταλαβαίνω !! Όμως μην το βάζεις κάτω ανθρωπάκο.Βρες το κουράγιο να αντικρίσεις τον εαυτό σου.... Εσύ μονάχα μπορείς να γίνεις ο ελευθερωτής του εαυτού σου!!!

Βάλε το μυαλό σου να δουλέψει ανθρωπάκο... από εσένα εξαρτάτε αν θα πας ή όχι στον πόλεμο αυτό... Αν ήξερες μονάχα ότι παλεύεις για την ζωή και όχι για τον θάνατο... Αν ήξερες ότι όλα τα ανθρωπάκια του πλανήτη είναι ακριβώς σαν εσένα και η μοίρα σας κοινή... Όλα από εσένα εξαρτώνται ανθρωπάκο η ζωή σου και η ζωή των παιδιών σου .
Με ρωτάς ανθρωπάκο «πότε επιτέλους θα έχεις μια καλή εξασφαλισμένη ζωή»

ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΖΩΗ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ... Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ.
Όταν θα μάθεις να αναγνωρίζεις τα λάθη σου όχι "κατόπιν" εορτής όπως κάνεις μέχρι σήμερα.
Όταν θα σε εμπνέουν οι αλήθειες και οι τυπικότητες θα σε αηδιάζουν...........
(Απόσπασμα)
Άκου Ανθρωπάκο.. Βίλχελμ Ράιχ

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΦΟΥ ΛΥΚΟΥ (ένα μάθημα ζωής)

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΦΟΥ ΛΥΚΟΥ (ένα μάθημα ζωής)

Κάποτε έγινε ένας αγώνας ανάμεσα σε 12 λύκους. Στόχος ν’ ανεβούν στην ψηλότερη κορυφή ενός απόκρημνου βουνού. Πολύ κοινό μαζεύτηκε να τους υποστηρίξει. Ο αγώνας άρχισε. Στην πραγματικότητα το πλήθος δεν πίστευε ότι ήταν εφικτό ν’ ανέβει ποτέ λύκος σε κείνη την απόκρημνη κορυφή και το μόνο που άκουγε κανείς ήταν: «Τσάμπα κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν!»

Και οι λύκοι, ο ένας μετά τον άλλο, άρχιζαν να απογοητεύονται και να εγκαταλείπουν την προσπάθεια, εκτός από έναν που απτόητος συνέχιζε να σκαρφαλώνει, ενώ το πλήθος συνέχιζε το βιολί του: «Τσάμπα κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρει!»

Στο τέλος, ο λύκος, μετά από προσπάθειες επί προσπαθειών κατόρθωσε να ανέβει στην κορυφή. Το πλήθος άρχισε να επευφημεί αλλά αυτός δεν καταλάβαινε τι έλεγαν. Δεν ήταν η απόσταση, αλλά το γεγονός ότι ο λύκος ήταν... κουφός!

Ποτέ δεν πρέπει ν’ ακούμε αυτούς που έχουν την κακή συνήθεια να στέκουν με αρνητικότητα ή ηττοπάθεια απέναντι στις προκλήσεις, γιατί θα μας κλέβουν αιώνια τις λαχτάρες και τους πόθους της καρδιάς μας.

Πάντα να κάνουμε τους κουφούς απέναντι σε εκείνους που λένε ότι δεν μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας ή να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΟΥΦΟΙ ΛΥΚΟΙ.